Το τρέξιμο στο εκτελεστικό απόσπασμα

Από τον Μάρτιο ζούμε πρωτοφανείς καταστάσεις, που κανείς δεν φανταζόταν και μόνο σε ταινίες τις είχαμε δει.

 

Αυτή η κατάσταση δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο και τον χώρο του τρεξίματος. Από τα τέλη Φεβρουαρίου έχει σταματήσει κάθε δρομικός αγώνας ή εκδήλωση. Μόνο μέσα στο καλοκαίρι πραγματοποιήθηκαν δειλά δειλά κάποιοι αγώνες, με τήρηση αυστηρών πρωτοκόλλων (όπως ανέφεραν οι ίδιοι οι διοργανωτές!!!!!) που εισηγήθηκε η υγειονομική επιτροπή της ΓΓΑ, αλλά που ποτέ δεν μπήκε στον κόπο να ελέγξει αν τηρούνται πραγματικά.

Όλοι μας γίναμε θεατές σε ένα θέατρο του παραλόγου. Ακόμα και αν δεν  βρεθήκαμε σε κάποιον αγώνα, όλοι μας είδαμε φωτογραφίες και βίντεο από  διοργανώσεις, μέσω των κοινωνικών δικτύων οι από τις ανακοινώσεις - δελτία τύπου των διοργανώσεων.

Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται η φράση: Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις. Μετά από πολύμηνο πάγωμα κάθε δρομικού αγώνα άρχισε από κάποιους διοργανωτές η σύνταξη πρωτοκόλλων διεξαγωγής και αποστολή προς έγκριση από την υγειονομική επιτροπή της ΓΓΑ. Πρωτόκολλα που όταν τα διάβαζε ένας άνθρωπος του χώρου και με εμπειρία, θα γελούσε αρχικά και ύστερα θα νευρίαζε. Η ΓΓΑ ως Πόντιος Πιλάτος «ένιπτε τας χείρας του». Ότι πρωτόκολλο και να έστελνες  στην ΓΓΑ αυτό εγκρίνονταν.

Ζούμε στην εποχή της ατομικής ευθύνης. Κάνε εσύ τον αγώνα σου, με το πρωτόκολλό που μου έστειλες και ενέκρινα ως ΓΓΑ (παρότι είναι στην πράξη ανεφάρμοστο), αλλά  σε περίπτωση που κάτι συμβεί έχεις την ατομική ευθύνη ως διοργανωτής, αλλά και ως συμμετέχων δρομέας. Κανένας έλεγχος. Την επόμενη ημέρα τα δελτία τύπου πανηγυρίζουν για την άρτια διοργάνωση που πέρασε όλους του σκοπέλους, τήρησε όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα;;;;;; , έκανε εκκινήσεις τμηματικές με λίγα άτομα, αλλά ταυτόχρονα έβλεπες φωτογραφίες και βίντεο από δρομείς, που σε όλη την διάρκεια του αγώνα αγκαλιάζονταν και φιλιόταν με άλλους δρομείς χωρίς μάσκες και αποστάσεις. Ποια πρωτόκολλα;;;; Ποια τήρηση;;;;; Ποιος έλεγχος;;;;;

Με τα πρωτόκολλα διεξαγωγής είδαμε να καθιερώνονται και οι τμηματικές εκκινήσεις στους αγώνες, που όμως έχουν αλλάξει την φύση του αθλήματος. Έχει χαθεί η μάχη σώμα με σώμα. Να αφουγκράζεσαι τις ανάσες του διπλανού ή προπορευόμενου δρομέα, για να δεις αν θα τον προσπεράσεις ή αν θα μπορέσεις να κρατηθείς κοντά του. Συναγωνίζεσαι με πέντε το πολύ δέκα δρομείς από την κοινή σου εκκίνηση. Για τους υπόλοιπους έχεις πλήρη άγνοια της θέσης και της επίδοσής τους. Ακόμα και ο πρώτος αθλητής που τερματίζει και προέρχεται από το πρώτο γκρουπ εκκίνησης, δεν γνωρίζει την πραγματική του θέση. Θα πρέπει να περιμένει πολύ ώρα, ώστε να ολοκληρωθούν όλοι οι τερματισμοί, για να δει την πραγματική του θέση. Με λίγα λόγια, άλλον χειροκροτείς ως πρώτο στον τερματισμό και πιθανότατα άλλον ως πρώτο στο βάθρο.

Κάποιοι διοργανωτές επιμένουν και ανακοινώνουν αγώνες (και πολύ καλά πράττουν) και κάποιοι τολμούν να διοργανώσουν κιόλας. Πως τολμούν όμως;;;; Όσοι βρίσκονται στον χώρο γνωρίζουν τα μεγάλα κόστη για την προετοιμασία μιας διοργάνωσης. Πόσο μάλλον για τη διεξαγωγή της. Η πλειοψηφία των διοργανώσεων που πραγματοποιούνται αυτή τη περίοδο  δεν στηρίζονται στην τρέλα του διοργανωτή. Γιατί αν τηρηθούν όλοι οι όροι των πρωτοκόλλων, αλλά και ο αριθμός των συμμετεχόντων, η διοργάνωση θα είναι με το καλημέρα ζημιογόνα. Με εξαίρεση λίγων διοργανώσεων που εκκρεμούν χορηγίες και πρέπει να υλοποιηθούν ή πλειοψηφία των διοργανώσεων  που πραγματοποιούνται χρηματοδοτούνται από Περιφέρειες και δήμους, με σεβαστά μάλιστα ποσά.

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, ζούμε στην εποχή της ατομικής ευθύνης. Ποιος όμως είναι συνεπής σε αυτά που δηλώνει και δεσμεύεται;;; Ο δρομέας που πιέζει να πραγματοποιηθούν αγώνες; Που γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες που θα έχει μια διοργάνωση αυτή την εποχή και δεσμεύεται για συγκεκριμένες ενέργειες κατά την διάρκεια της διοργάνωσης , τελικά όμως άλλα πράττει;;;; Ο διοργανωτής που δεσμεύεται στην ΓΓΑ αλλά και απέναντι στους δρομείς για αυστηρή τήρηση πρωτοκόλλων που ο ίδιος συνέταξε, αλλά τελικά είδαμε μέχρι και κοινές εκκινήσεις των δρομέων;;;; Η ΓΓΑ;;; Που είναι η ΓΓΑ και ο ελεγκτικός της μηχανισμός; Μόνο να εγκρίνει ξέρει, χωρίς να ελέγχει;;

Μέσα σε όλη αυτή την χαοτική και αβέβαιη κατάσταση θα προτιμούσα την διεξαγωγή (παρότι δεν μου αρέσουν) Virtual αγώνων, που τουλάχιστον δεν απειλούν την δημόσια υγεία. Και στην τελική «Μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα».

Ας αναλάβουν όλοι οι προαναφερόμενοι την ευθύνη απέναντι στο άθλημα, αλλά και στην δημόσια υγεία.

 

Με δρομικούς χαιρετισμούς

Δημήτρης Θώδης

 
 
 

Τελευταία Νέα

Αποτελέσματα